„Jedziemy do wujka na wakacje” – w tym zdaniu jedno słowo bywa zapisywane na dwa sposoby. Część osób pisze „wójek”, kierując się podobieństwem do innych wyrazów z ó. W tym przypadku poprawna jest jednak tylko jedna forma.
Wybierz nauczyciela i zrób kolejny krok

Korepetytorka – Aleksandra Majewska
80,00 zł / 60 min
Zobacz profil i zajęcia
Korepetytorka – Agata Kubiak
80,00 zł / 60 min
Zobacz profil i zajęcia
Katarzyna Wróbel
80,00 zł / 60 min
Zobacz profil i zajęcia
Dominika Tomaszewska – Język polski bez stresu
80,00 zł / 60 min
Zobacz profil i zajęcia
Julia Dąbrowska
80,00 zł / 60 min
Zobacz profil i zajęcia
Korepetytorka – Alicja Stępień
80,00 zł / 60 min
Zobacz profil i zajęcia
Łukasz Chmielewski
80,00 zł / 60 min
Zobacz profil i zajęcia
Jakub Nowicki
80,00 zł / 60 min
Zobacz profil i zajęciaPoprawna forma to „wujek”
Zdrobnienie zapisujemy przez u: wujek. Forma „wójek” jest błędem ortograficznym. Pochodzi od rzeczownika „wuj”, czyli brata matki, i ma tę samą głoskę we wszystkich formach.
Rodzina wyrazów z u
Warto zapamiętać całą grupę:
- wuj, wuja, wujowi
- wujek, wujka, wujkowi
- wujostwo, wujenka
Wszystkie te wyrazy piszemy z u i żaden z nich nie ma ó.
Nie mylić z wójtem
Źródłem pomyłki bywa wyraz „wójt”, który faktycznie zawiera ó. Wójt to jednak ktoś zupełnie inny: wybierany w gminie wiejskiej organ wykonawczy, a nie członek rodziny.
- Ciocia i wujek przyjadą na święta.
- Wójt gminy otworzył nowy plac zabaw.
W wyrazie „wójt” ó nie pochodzi od „wuj”, dlatego pisownia obu słów jest różna.
Jeśli podobne wątpliwości pojawiają się często, warto skorzystać z korepetycji z języka polskiego, gdzie ortografię ćwiczy się na konkretnych przykładach.
Regularne korepetycje online pomagają utrwalać zasady pisowni i rozpoznawać różnice między podobnie brzmiącymi wyrazami.
FAQ
Czy „wójek” jest poprawne?
Nie. Poprawna jest wyłącznie forma „wujek”.
Czy wujek i wójt mają wspólne pochodzenie?
Nie, to dwa odrębne wyrazy o różnym znaczeniu i pisowni.
Jak zapamiętać pisownię?
Wystarczy powiedzieć „wuj” i dodać zdrobnienie: wuj – wujek. Skoro w wyrazie podstawowym jest u, to w zdrobnieniu też.
