Poprawna jest wyłącznie forma „wymyślić”. „Wymyśleć” to forma błędna, która może wynikać z mylnego skojarzenia z czasownikiem „myśleć”.
Skąd bierze się pomyłka?
Czasownik „myśleć” kończy się na „-eć”, dlatego intuicyjnie może się wydawać, że podobnie powinien wyglądać bezokolicznik „wymyśleć”. Tak jednak nie jest.
Forma „myśleć” rozwinęła się historycznie z wcześniejszej postaci „myślić”, która zachowała się w wielu czasownikach z przedrostkami. Dlatego poprawne są m.in. formy: wymyślić, obmyślić, umyślić, zmyślić, domyślić się, zamyślić się czy namyślić się.
Prosty sposób na sprawdzenie pisowni
Pomocna może być forma czasu przeszłego. Mówimy „wymyślił”, a nie „wymyśleł”, co ułatwia zapamiętanie poprawnego bezokolicznika: wymyślić.
Podobnie jest w przypadku czasownika „obmyślić” – mówimy „obmyślił”, a nie „obmyśleł”.
Przykłady poprawnego użycia
- Musimy wymyślić nową kampanię reklamową.
- Trudno mi wymyślić dobry tytuł do tego tekstu.
- Wymyślił zupełnie nowy sposób rozwiązania zadania.
- Nie umiem wymyślić nic lepszego na ten temat.
Poprawna odmiana i pisownia czasowników to jeden z tematów, które można utrwalać podczas korepetycji z języka polskiego.
Jeśli chcesz sprawdzić również inne częste wątpliwości językowe, zobacz wziąć czy wziaść oraz dziewczyną czy dziewczynom.
FAQ
Czy „wymyśleć” jest poprawną formą potoczną?
Nie. Poprawny bezokolicznik to „wymyślić”. Forma „wymyśleć” jest błędna również w tekstach nieformalnych.
Jak zapamiętać poprawną formę?
Warto skojarzyć ją z formą czasu przeszłego „wymyślił”. Skoro mówimy „wymyślił”, łatwiej zapamiętać, że poprawny bezokolicznik brzmi „wymyślić”.
Czy wszystkie czasowniki z rdzeniem związanym z „myśleć” kończą się na „-ić”?
Nie. W języku polskim występują także poprawne formy „pomyśleć” czy „przemyśleć”. Dlatego najlepiej zapamiętać konkretną formę „wymyślić”, zamiast próbować stosować jedną zasadę do wszystkich czasowników z tej grupy.
