Przejdź do treści

Od 0% na maturach próbnych do stabilnych 40% na egzaminie. Historia Elizy

7 lipca 2026 7 min czytania

Eksperci

Jak strategiczny dobór zagadnień i cztery miesiące intensywnej pracy pozwoliły uczennicy z bardzo dużymi zaległościami zdać maturę z matematyki.

Uczennica: Eliza, klasa maturalna
Przedmiot: Matematyka – poziom podstawowy
Tryb nauki: Edukacja domowa, zajęcia online
Czas przygotowań: 4 miesiące
Wynik początkowy: 0–5% na maturach próbnych
Wynik końcowy: 40% na egzaminie maturalnym

1. Sytuacja wyjściowa – cztery miesiące do matury i niemal zerowe przygotowanie

Eliza zgłosiła się do mnie w klasie maturalnej. Uczyła się w systemie edukacji domowej, a jej zajęcia odbywały się wyłącznie zdalnie.

Już podczas pierwszej rozmowy otwarcie przyznała, że jej wiedza z matematyki jest bardzo ograniczona. Wyniki matur próbnych oscylowały w granicach 0–5%, a perspektywa zbliżającego się egzaminu wywoływała uzasadnione obawy.

W przeciwieństwie do wielu maturzystów Eliza nie oczekiwała wysokiego wyniku. Nie planowała zdobyć 80 czy 90 procent punktów. Jej cel był znacznie bardziej podstawowy, ale jednocześnie niezwykle istotny.

Chciała po prostu zdać maturę.

Z perspektywy nauczyciela sytuacja była wymagająca. Do egzaminu pozostawały zaledwie cztery miesiące, a poziom przygotowania uczennicy wskazywał na wieloletnie zaległości.

Próba opanowania całego materiału szkoły średniej w tak krótkim czasie byłaby obarczona dużym ryzykiem niepowodzenia.

Musiałem więc odpowiedzieć na zasadnicze pytanie: jak wykorzystać ograniczony czas, aby maksymalnie zwiększyć prawdopodobieństwo uzyskania przez Elizę wyniku pozwalającego zdać egzamin?

2. Diagnoza – problem sięgał podstaw matematyki

Pierwsze zajęcia potwierdziły skalę trudności.

Eliza miała problemy nie tylko z zagadnieniami typowo maturalnymi, ale również z podstawowymi działaniami matematycznymi. Dodawanie, mnożenie i dzielenie ułamków wymagały dodatkowych wyjaśnień oraz wielokrotnych powtórzeń.

Oznaczało to, że tradycyjny model przygotowania do matury, polegający na systematycznym przerabianiu kolejnych działów, mógł okazać się nieskuteczny.

Każde nowe zagadnienie wymagałoby wcześniejszego uzupełnienia wielu braków, co znacząco wydłużyłoby proces nauki.

Co więcej, próba równoczesnego opanowania zbyt wielu tematów mogłaby doprowadzić do sytuacji, w której Eliza znałaby podstawy kilkunastu działów, ale nie potrafiłaby samodzielnie rozwiązać żadnego zadania egzaminacyjnego.

Nie potrzebowaliśmy powierzchownej znajomości całego materiału. Potrzebowaliśmy konkretnych umiejętności, które pozwolą zdobywać punkty na maturze.

Właśnie dlatego zdecydowałem się odejść od standardowego schematu przygotowań.

3. Strategia – selekcja materiału zamiast nauki wszystkiego

Opracowałem indywidualny plan przygotowania oparty na analizie typów zadań pojawiających się na maturze podstawowej z matematyki.

Moim celem było wyodrębnienie zagadnień, które spełniały trzy kryteria:

  • Relatywnie niski próg wejścia – możliwość opanowania schematu rozwiązania mimo znacznych zaległości.
  • Powtarzalność – występowanie podobnych typów zadań w arkuszach egzaminacyjnych.
  • Potencjał punktowy – możliwość zdobywania punktów dzięki opanowaniu konkretnej, ograniczonej umiejętności.

Na podstawie tej analizy wybraliśmy grupę zagadnień, na których mieliśmy skoncentrować niemal cały wysiłek.

Analiza wykresów funkcji

Jednym z priorytetów stała się umiejętność odczytywania informacji z wykresu funkcji.

Ćwiczyliśmy między innymi:

  • Wyznaczanie dziedziny i zbioru wartości.
  • Odczytywanie miejsc zerowych.
  • Wskazywanie wartości największej i najmniejszej.
  • Określanie przedziałów monotoniczności.
  • Interpretowanie podstawowych własności funkcji.

Był to szczególnie wartościowy obszar, ponieważ część zadań można rozwiązać na podstawie prawidłowego odczytania informacji z rysunku, bez konieczności wykonywania skomplikowanych obliczeń.

Wzory skróconego mnożenia i podstawowa algebra

Drugim filarem były zadania oparte na powtarzalnych przekształceniach algebraicznych.

Skupiliśmy się na zapamiętaniu najważniejszych wzorów, rozpoznawaniu sytuacji, w których można je zastosować, oraz wielokrotnym ćwiczeniu podobnych przykładów.

Nie chodziło o mechaniczne zapamiętywanie odpowiedzi, lecz o opanowanie konkretnych procedur prowadzących do rozwiązania.

Logarytmy i zadania schematyczne

Kolejnym obszarem były podstawowe działania na logarytmach oraz wybrane typy zadań, których rozwiązanie opiera się na stosunkowo krótkiej i powtarzalnej procedurze.

Włączyliśmy również kilka dodatkowych zagadnień wymagających prostego rozumowania i zastosowania poznanych reguł.

Nasza strategia nie zakładała opanowania całej matematyki maturalnej. Zakładała możliwie solidne przygotowanie do wybranych typów zadań, które mogły zapewnić wynik przekraczający próg zdawalności.

4. Cztery miesiące pracy – konsekwencja zamiast ciągłego rozszerzania materiału

Po ustaleniu priorytetów rozpoczęliśmy intensywną pracę.

Każde spotkanie koncentrowało się na zadaniach należących do wcześniej wybranych kategorii. Nie wprowadzaliśmy kolejnych działów tylko po to, aby zrealizować jak największą część programu.

Proces nauki opierał się na trzech etapach.

Etap pierwszy – zrozumienie schematu.

Wspólnie analizowaliśmy zadanie, identyfikowaliśmy potrzebne informacje i omawialiśmy kolejne kroki rozwiązania. W razie potrzeby wracaliśmy do podstawowych działań matematycznych.

Etap drugi – wielokrotne powtarzanie.

Eliza rozwiązywała kolejne zadania o podobnej konstrukcji. Dzięki temu stopniowo uczyła się rozpoznawać typ problemu i dobierać odpowiednią metodę.

Etap trzeci – samodzielne rozwiązywanie.

Po zajęciach otrzymywała zadania do samodzielnego wykonania. Ich celem było sprawdzenie, czy potrafi zastosować poznany schemat bez mojej pomocy.

Początkowo postępy były powolne. Nawet wybrane, relatywnie proste zagadnienia sprawiały Elizie znaczące trudności.

Nie zmienialiśmy jednak strategii przy każdym niepowodzeniu. Konsekwentnie wracaliśmy do tych samych typów zadań, analizowaliśmy błędy i utrwalaliśmy procedury.

Z czasem Eliza zaczęła coraz sprawniej rozpoznawać zadania, które wcześniej ćwiczyliśmy, oraz samodzielnie wykonywać kolejne etapy rozwiązań.

Najważniejsza zmiana polegała na tym, że zaczęła posiadać konkretny zestaw umiejętności, na których mogła polegać podczas egzaminu.

5. Rezultat – 40% na maturze z matematyki

Po czterech miesiącach przygotowań Eliza przystąpiła do matury podstawowej z matematyki.

Nie znała całego materiału egzaminacyjnego. Nadal istniały zagadnienia, których nie zdążyliśmy szczegółowo przepracować.

Różnica polegała jednak na tym, że nie podchodziła już do egzaminu z przekonaniem, że nie potrafi rozwiązać żadnego zadania.

Wiedziała, na jakich typach poleceń powinna skoncentrować się w pierwszej kolejności i jakie metody zastosować.

Podczas egzaminu wykorzystała przede wszystkim umiejętności utrwalane przez poprzednie miesiące. W pozostałych zadaniach podejmowała próby rozwiązania na podstawie dostępnej wiedzy i rozumowania.

Ostateczny wynik wyniósł 40%.

Oznaczało to poprawę o 35–40 punktów procentowych względem początkowych wyników matur próbnych.

Co najważniejsze, Eliza osiągnęła swój cel – zdała maturę z matematyki.

Nie był to wynik wybitny w rozumieniu procentowego rezultatu egzaminacyjnego. Był jednak bardzo istotnym sukcesem w kontekście jej sytuacji początkowej, ograniczonego czasu i indywidualnych możliwości.

6. Wnioski – skuteczna edukacja nie zawsze oznacza realizację całego programu

Historia Elizy pokazuje, że skuteczność procesu nauczania nie powinna być oceniana wyłącznie przez pryzmat liczby zrealizowanych zagadnień.

W tradycyjnym podejściu moglibyśmy próbować przepracować wszystkie działy matematyki maturalnej, poświęcając każdemu z nich ograniczoną ilość czasu.

W praktyce mogłoby to doprowadzić do sytuacji, w której uczennica posiadałaby fragmentaryczną wiedzę z wielu obszarów, ale nie byłaby w stanie samodzielnie rozwiązywać zadań.

Zamiast tego zastosowaliśmy strategię selektywnego przygotowania egzaminacyjnego.

Lepiej było bardzo dobrze opanować ograniczony zakres materiału niż powierzchownie poznać cały program.

Oczywiście nie jest to podejście odpowiednie dla każdego ucznia.

Osoba planująca studia techniczne lub przygotowująca się do matury rozszerzonej potrzebuje znacznie szerszych kompetencji i głębszego rozumienia matematyki.

Jednak w przypadku Elizy priorytet był inny: osiągnięcie wyniku pozwalającego zdać egzamin w bardzo ograniczonym czasie.

To właśnie do tego celu dostosowałem metody i zakres naszej pracy.

7. Jak to doświadczenie przekłada się na podejście Instytutu Korepetycji?

Historia Elizy jest przykładem zasady, którą wykorzystuję przy rozwijaniu modelu nauczania w Instytucie Korepetycji: proces edukacyjny powinien być projektowany w oparciu o indywidualny cel ucznia, jego aktualne kompetencje oraz dostępny czas.

W praktyce oznacza to kilka istotnych założeń:

  • Diagnoza przed rozpoczęciem nauki. Najpierw ustalamy rzeczywisty poziom ucznia, jego ograniczenia i cel, a dopiero później dobieramy zakres materiału.
  • Priorytetyzacja zagadnień. W sytuacji ograniczonego czasu koncentrujemy się na umiejętnościach, które mogą przynieść największą wartość w kontekście celu ucznia.
  • Indywidualizacja strategii. Nie każdy potrzebuje tego samego zakresu wiedzy ani takiego samego tempa pracy.
  • Nacisk na samodzielność. Zrozumienie rozwiązania podczas lekcji nie jest wystarczające. Uczeń powinien potrafić odtworzyć tok rozumowania bez pomocy nauczyciela.
  • Ocena skuteczności przez osiągnięcie celu. Wynik 40% może być sukcesem dla ucznia rozpoczynającego od zera, podobnie jak wynik 95% dla osoby przygotowującej się do wymagających studiów.

Nie oznacza to obniżania standardów nauczania. Oznacza świadome dobieranie metod i priorytetów do konkretnej sytuacji edukacyjnej.

Podsumowanie

Nie każdy uczeń musi zostać matematykiem. Nie każdy potrzebuje 100% na egzaminie. Każdy natomiast zasługuje na proces nauczania dostosowany do swoich rzeczywistych potrzeb i możliwości.

W przypadku Elizy sukcesem nie było opanowanie całej matematyki szkoły średniej w cztery miesiące. Sukcesem było opracowanie i konsekwentne zrealizowanie strategii, która pozwoliła jej przejść od niemal zerowych wyników do zdania egzaminu.

Ta historia pokazuje, że odpowiednio zaprojektowany proces edukacyjny nie zawsze polega na uczeniu więcej.

Czasami polega na świadomym wyborze tego, czego warto nauczyć się najpierw.

Bartosz Nowakowski
Założyciel i Prezes Zarządu Instytutu Korepetycji

Korepetycje Elizy - Matura ledwo zdana

Elizaa Smolorz

Opinia użytkownika Google

5/5
Jestem obecnie dzień przed maturą z matematyki i dzięki czuję się przygotowana na ten ważny egzamin. To niesamowicie cierpliwy i uprzejmy nauczyciel. Na każdej naszej lekcji była miła i luźna atmosfera. Cieszę się że trafiam na takiego nauczyciela. Polecam Pana Bartka każdemu!!!
Zapisy i kontakt

Umów korepetycje online w naszej szkole

Opowiedz nam o potrzebach ucznia. Dobierzemy nauczyciela i plan nauki dopasowany do jego celu.