Czym jest bezokolicznik w języku angielskim?
To podstawowa forma czasownika, która nie jest odmieniona przez osoby, czasy ani liczby. W angielskim występuje w dwóch głównych wariantach: jako full infinitive (z to) oraz bare infinitive (bez to). Znajomość obu form i zasad ich użycia to fundament poprawnej gramatyki angielskiej.
Jak tworzy się bezokolicznik w języku angielskim?
Full infinitive tworzymy, dodając to przed podstawową formą czasownika:
- to go
- to eat
- to work
- to understand
Bare infinitive to po prostu gołe słowo bez to:
- go
- eat
- work
- understand
Wzór: to + czasownik (full infinitive) lub sam czasownik (bare infinitive)
Jakie są rodzaje bezokoliczników w języku angielskim?
Angielski wyróżnia kilka rodzajów bezokolicznika, które różnią się budową i zastosowaniem.
- Infinitive without to (bare infinitive) to forma używana po czasownikach modalnych oraz po niektórych czasownikach postrzegania.
- Perfect infinitive (to have + III forma) wyraża czynność wcześniejszą niż czas główny zdania.
- Passive infinitive (to be + III forma) pojawia się w kontekstach strony biernej.
- Split infinitive to forma, w której przysłówek wstawiony jest między to a czasownik, np. to boldly go. Bywa kontrowersyjna stylistycznie, ale gramatycznie dopuszczalna.
- Infinitive clause to całe zdanie bezokolicznikowe pełniące funkcję podmiotu lub dopełnienia.
Kiedy używa się bezokolicznika z to w języku angielskim?
Full infinitive pojawia się w wielu typowych konstrukcjach gramatycznych. Używamy go po przymiotnikach, po wielu czasownikach oraz do wyrażenia celu. To właśnie bezokolicznik celu w zdaniach angielskich jest jednym z najczęstszych zastosowań tej formy, odpowiada polskiemu „żeby” lub „aby”:
- She went to the shop to buy milk.
- He studied hard to pass the exam.
- I called you to ask a question.
Bezokolicznik po przymiotnikach
- It is difficult to learn Japanese.
- She was happy to hear the news.
- He is ready to start.
Bezokolicznik po czasownikach
Po czasownikach takich jak: want, decide, hope, plan, need, agree:
- I want to travel the world.
- They decided to stay at home.
- She needs to finish the report.
Wzór bezokolicznika celu: podmiot + czasownik + to + bezokolicznik (cel/powód)
Kiedy używa się bezokolicznika bez to w języku angielskim?
Bare infinitive pojawia się obowiązkowo po wszystkich czasownikach modalnych – to jedna z podstawowych zasad gramatyki angielskiej:
- You must study more.
- She can speak three languages.
- They should leave now.
- He might come tomorrow.
Używamy go również po czasowniku let i make w konstrukcjach przyczynowych:
- She let me drive her car.
- The teacher made us rewrite the essay.
Oraz po czasownikach postrzegania (see, hear, watch, feel) w konstrukcji z dopełnieniem:
- I saw him leave the building.
- She heard them argue next door.
- We watched the sun set over the mountains.
Wzór: modal verb + bare infinitive (bez to)
Czasowniki wymagające bezokolicznika po sobie
Nie wszystkie czasowniki łączą się z bezokolicznikiem. Część z nich wymaga gerund (forma -ing). To jeden z najtrudniejszych aspektów dla uczących się angielskiego. Bezokolicznik w języku angielskim – przykłady z czasownikami, które go wymagają:
- want to do
- hope to see
- decide to go
- plan to visit
- agree to help
- refuse to answer
- afford to buy
- manage to finish
Jaka jest różnica między bezokolicznikiem a gerundem w języku angielskim?
To jedno z najczęściej zadawanych pytań na lekcjach angielskiego. Gerund (forma -ing) i bezokolicznik pełnią podobne funkcje, ale nie są wymienne. Część czasowników łączy się wyłącznie z gerundem (enjoy, avoid, finish, mind), część wyłącznie z bezokolicznikiem (want, hope, decide, plan), a niektóre z obiema formami, ale ze zmianą znaczenia:
- I stopped smoking. (przestałem palić – gerund)
- I stopped to smoke. (zatrzymałem się, żeby zapalić – bezokolicznik celu)
- I remember locking the door. (pamiętam, że zamknąłem)
- I remembered to lock the door. (pamiętałem, żeby zamknąć)
Jak używać bezokolicznika w stronie biernej w języku angielskim?
Passive infinitive tworzymy według wzoru: to be + III forma czasownika. Pojawia się często po czasownikach modalnych oraz po przymiotnikach:
Wzór: to be + III forma czasownika
- This needs to be done immediately.
- She wants to be promoted.
- The car has to be repaired.
- He expected to be invited.
Jak używać bezokolicznika po przymiotnikach w języku angielskim?
Bezokolicznik po przymiotnikach to bardzo częsta i naturalna konstrukcja w angielskim. Pojawia się głównie w schemacie it is + przymiotnik + to:
- It is important to stay hydrated.
- It was difficult to find the address.
- It is impossible to please everyone.
- It is great to see you again.
Dobrze wykwalifikowany korepetytor z angielskiego pomoże nie tylko zrozumieć zasady użycia bezokolicznika i gerund (-ing) w teorii, ale też nauczyć się intuicyjnie wyczuwać, która forma jest poprawna w danym zdaniu, co znacznie przyspiesza naukę i przygotowanie do egzaminów.
Szukasz ćwiczeń z bezokolicznika po angielsku? Interesuje Cię przygotowanie do egzaminu ósmoklasisty z języka angielskiego? Sprawdź ofertę korepetycji online w Instytucie Korepetycji i zacznij ćwiczyć już dziś!
FAQ
Czym jest bezokolicznik w języku angielskim i jak go tworzyć?
Bezokolicznik to podstawowa forma czasownika. W angielskim występuje jako full infinitive (to + czasownik, np. to go) lub bare infinitive (sam czasownik bez to, np. go). Wybór formy zależy od kontekstu i poprzedzającego go wyrazu.
Jakie są najczęstsze błędy przy używaniu bezokolicznika?
Najczęściej uczący się dodają to po czasownikach modalnych (can to swim zamiast can swim), używają gerund zamiast bezokolicznika po want i decide, a także pomijają to po przymiotnikach w konstrukcji it is + przymiotnik + to.
